حدیث روز:

أَلْمُسْتَتِرُ بِالْحَسَنَةِ يَعْدِلُ سَبْعينَ حَسَنَةً، وَ الْمُذيعُ بِالسَّيِّئَةِ مَخْذُولٌ، وَالْمُسْتَتِرُ بِالسَّيِّئَةِ مَغْفُورٌ لَهُ ... پنهان كننده كار نيك [پاداشش] برابر هفتاد حسنه است، و آشكاركننده كار بد سرافكنده است، و پنهان كننده كار بد آمرزيده است.

۱۳۹۸-۰۸-۰۸

نبض تند عاشقان در مسیر بهشت

محرم و صفر که می‌شود کوچه و خیابان‌های مشهد الرضا(ع) سیاه‌پوش می‌شوند و مجاوران قبله نور در اندوه عالم آل محمد(ع) رخت عزا بر تن می‌کنند. هر چه به‌روزهای پایانی صفر نزدیک‌تر می‌شویم نبض شهر بهشت تندتر و تندتر میزند‌ و شوری خاص در گوشه و کنار پایتخت معنوی ایران دیده می‌شود. خادمیاران افتخاری رضوی نیز که خود را برای این روزها آماده کرده‌اند، مهیای میزبانی شایسته از زائران حضرت رضا(ع) می‌شوند.

حسی مرا به جاده‌های منتهی به مشهد می‌کشاند، نمی‌خواهم خود را از دیدن این‌همه عشق و اخلاص محروم کنم. همقدم با زائرین پیاده راهی جاده‌ها می‌شوم تا بخشی از حال و هوای این مسیر عاشقی را برایتان به تصویر بکشم.


موجی از عشق و خدمت در مسیر زیارت
اینجا همه زیبایی و عشق است و دیگر هیچ، احساس است و دیگر هیچ، اینجا دیگر کسی به فکر کارهای دنیایی نیست، پیر و جوان، کوچک و بزرگ همه آمده‌اند، عده‌ای به‌قصد خدمت‌رسانی وعده‌ای به‌قصد رسیدن به محضر امامشان. جاده قدیمی مشهد به نیشابور مملو از جمعیت است، زائران پیاده‌ای که تعداد زیادی از آنان را قشر نوجوان و جوان تشکیل می‌دهد. در گروه‌های متفاوت از 5 تا 50 نفر، پرچم‌های بزرگی بارنگ‌های سبز، مشکی و قرمز در دست دارند و به سمت جاده‌ عاشقی طی مسیر می‌کنند. در این کاروان‌ها جلوه‌های زیبایی از عاشقی وجود دارد؛ از مادری که با فرزند خردسال خود این کاروان را همراهی می‌کند تا مادربزرگی که در عین اینکه خود به‌سختی راه می‌رود اما از عشق به امام رضا (ع) پرچم مشکی «یا علی بن موسی‌الرضا (ع)» را به دست گرفته است و زیر لب، در تک‌تک قدم‌هایش ذکر یا رضا می‌گوید.
بانوی نوجوانی را می‌بینم که پلاکاردی به پشت کوله خود نوشته: «یا صاحب‌الزمان (عج) تک‌تک قدم‌هایم را نذر آمدنت می‌کنم».

مبلغان همقدم با زائرین
هر چه بیشتر در مسیر جاده حرکت می‌کنم موج زائرانی که پیاده به مشهد مقدس مشرف می‌شوند بیشتر می‌شود و موکب‌ها نیز بافاصله‌های کمتری پذیرای زائران هستند، روحانی را می‌بینم که با یک کاروان 150 نفری در یکی از موکب‌ها در حال استراحت هستند، از مبلغین قرارگاه فرهنگی زائرین پیاده است، گویا امسال ۳ هزار روحانی مبلغ خواهر و برادر از مبدأ تا مقصد همراه و هم‌قدم زائرین بوده‌اند و طعم خوش همراهی با زائرین پیاده در این روزها را با ترویج معارف دینی شیرین‌تر کرده‌اند. اکثر کاروانش را نوجوانان و جوانان تشکیل می‌دهند، روحانی در حال صحبت با آنان بود و از زیارت امام رضا(ع) و انجام کارهای گروهی در سفر می‌گفت و نوجوانان گاهی با شیطنت و گاه جدی پاسخ او را می‌دادند، ارتباط خوب روحانی با نوجوانان برایم تحسین‌برانگیز بود. صمیمیت زیادی میان افراد این کاروان مشاهده می‌شد، نوجوانی نیز در انتهای محل استراحتگاه درحالی‌که کتاب ادعیه بر دست داشت رو به حرم مطهر امام رضا (ع) زیارت‌نامه می‌خواند.

امیدوار به لطف آقا
به مسیر خود ادامه می‎دهم، حضور گسترده زائران در هوای سرد و مسیر خطرناک جاده برایم شگفت‌آور است، به‌راستی آنان می‌توانستند از قاب تلویزیون نظاره‌گر عزاداری در حرم مطهر باشند و یا با وسیله نقلیه بدون هیچ‌گونه خستگی، تشنگی، گرسنگی و دیگر سختی‌هایی که در این مسیر وجود دارد به مشهد الرضا بیایند و به پابوسی آقا مشرف شود، اما چه چیزی باعث شده تا آنان سختی راه را تحمل کنند و با تنی خسته به حرم مطهر آقا مشرف شوند؟ آری آنان به‌خوبی درک کرده‌اند که آقایشان بسیار رئوف و مهربان است و هیچ‌گاه میهمانانش که فرسنگ‌ها پیاده و تنها به عشق او آمده‌اند را ناامید برنمی‌گرداند.
اشتیاقم برای مشاهده این زیبایی‌ها بیشتر می‌شود و برای دیدن جلوه‌های عاشقی مسیرم را ادامه می‎دهم، چند نوجوان حدوداً 15 ساله درحالی‌که یکی از آنان پرچم به دست است، را می‌بینم، گویی آن‌که پرچم در دست دارد مدیر گروهشان است چراکه جلوتر از همه حرکت می‌کند و بقیه پشت سر او، به نظرم همین بچه‌ها اگر در کلاس و مدرسه خود باشند شاید بر سر اینکه چه کسی مدیر باشد دچار اختلاف شوند اما باید اعتراف کنم در این مسیر درس‌های بسیاری انسان فرامی‌گیرد.
خانواده‌ای از کنارم می‌گذرند درحالی‌که پدر، دختر 4 یا 5 ساله خود را بر دوش گذاشته و فرزند دیگرش که شاید 3 سال با او تفاوت سنش باشد به دنبال پدر می‌دود و گاهی جلوتر از پدر حرکت می‌کند، گاهی زیبایی‌های کنار جاده، لحظاتی او را متوقف می‌کند اما بعد ادامه مسیر می‌دهد. مادرش مراقب است تا دردانه‌اش به وسط جاده ندود. با عبور این خانواده گندم‌های کنار جاده توجهم را در غروب آفتاب به خود جلب کرده است، خورشید گاهی توجه زائران را به خود جلب می کند؛ خورشیدی که تنها فروغی از گنبد طلائی امام رضا(ع) را دارد.

افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود